8 november
Blijf op de hoogte en volg Jaap en Josephine
08 November 2018 | Zambia, Kamoto
Na het ontbijt gingen we om 6 uur richting Katete, naar het Saint Francis Hospital. Dat was al 4 uur rijden. Voordat we het terrein af waren, hebben we nog aapjes, waterbuffels en een olifant gezien. De laatste zat bijna onder onze auto.
Bij het ziekenhuis aangekomen, hebben we gezocht naar ene Benson. Dat is een hele goed kennis van Wieke. Gelukkig was hij op het terrein. We hebben kennisgemaakt en vervolgens de spullen die we achter wilden laten, uit de auto gehaald. Het was o.a. kleding en tandenborstels met tandpasta. Ook hadden we een pakket voor een klein meisje van Wieke.
Gelukkig had Hilda, een andere kennis, tijd om mee te lopen naar het ziekenhuis.
Het was erg indrukwekkend. Men hoeft geen geld te betalen, als men medische hulp nodig heeft. Het ziekenhuis lag vol, men lag zelfs op een matras op de grond.
Ik heb nog diverse verpleegkundigen gesproken en ook hier is een tekort aan personeel.
Het had lange gangen en toch wel verschillende afdelingen.
Na 1,5 uur zijn we verder gereden. We wilden voor donker in Lusaka zijn.
De grote bussen rijden vreselijk hard, niet normaal. Maar dat heb ik in het buitenland al vaker gezien. Doodeng, omdat er langs de weg aan beide kanten mensen fietsen en lopen.
Tegen 18 uur waren we bij Pioneer Camp en we hadden de knollen gaar.
Bij het ziekenhuis aangekomen, hebben we gezocht naar ene Benson. Dat is een hele goed kennis van Wieke. Gelukkig was hij op het terrein. We hebben kennisgemaakt en vervolgens de spullen die we achter wilden laten, uit de auto gehaald. Het was o.a. kleding en tandenborstels met tandpasta. Ook hadden we een pakket voor een klein meisje van Wieke.
Gelukkig had Hilda, een andere kennis, tijd om mee te lopen naar het ziekenhuis.
Het was erg indrukwekkend. Men hoeft geen geld te betalen, als men medische hulp nodig heeft. Het ziekenhuis lag vol, men lag zelfs op een matras op de grond.
Ik heb nog diverse verpleegkundigen gesproken en ook hier is een tekort aan personeel.
Het had lange gangen en toch wel verschillende afdelingen.
Na 1,5 uur zijn we verder gereden. We wilden voor donker in Lusaka zijn.
De grote bussen rijden vreselijk hard, niet normaal. Maar dat heb ik in het buitenland al vaker gezien. Doodeng, omdat er langs de weg aan beide kanten mensen fietsen en lopen.
Tegen 18 uur waren we bij Pioneer Camp en we hadden de knollen gaar.
-
09 November 2018 - 05:06
Marja:
Jee. Indrukwekkend. Ken je Wieke zo? Ik alleen uit de Libelle.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
